Büyüklerimiz herşeyi çok iyi biliyorlar'mış'.Haklarını yemek istemiyorum ama konuyu bir bütün değil de bazı kısımlar bölümünü biliyorlar.Zaten onu da yaşadıkları tecrübeyle ifade ediyorlar.Hepsi bu.
En çok can sıkan konu nedir hayatınız da? Benim en büyük sıkıntım hayatıma engeller konulması.Özellikle de başkalarının yaptığı kötü şeyler yüzünden benim de etkilenmem.Aslında bunların hepsi kocaman bir güven sorunu.Ne yaparsak yapalım 4 4'lük te olsak yaranamıyoruz.Peki gerçek sorun kimde : biz gençlerde mi yoksa eski günlerde kalan anne babalarda mı?
Gerçek şu ki biz suçluyuz,isteklerimizi küçük yaşta yaşamak istememiz,önümüze çıkacak engelleri göremeyecek konumda olmamız.Hangi anne baba ister ki çocukları üzerinde görünmez bir tasma ile yaşamasını? Olması gerek de budur her anne baba böyle yapmazsa çocuklar çocukluklarından çıkar gençlik dönemlerinde piç olup ortaya çıkar.Bu 'PİÇ'leşme konusun da artık bir şeyler yapmalı...
Lise dönemi herkes için sorunlu bir dönemdir.Her baba evladının harcı değildir öyle elini kolunu sallayarak bitirmek.Eli sikinde bitirenleri de tebrik etmek lazım.Şayet benim lise de neler çektiğimi bir ailem bir de Allah biliyor.Lise de olgunlaşmanın yarısını tamamlayan ergen dediğimiz 14-17 yaş arası gençlerimiz üniversiteye gelince 40 yaşındaymış gibi davranmaları gerçek bir mutasyon örneğidir.Çünkü yeni ortam, kendini gösterme çabası ve bir de o üniversite de ülkücü abileri varsa kesinlikle o kişi artık yetişkin bir birey.(Bir hususu unutuyorlar ki baba parasıyla geçindiklerini ve eli bir ekmek tutmadığı sürece adam olamayacaklarını.)
Yukarıda ki fotoğraf her ne kadar gerçekci olmasa da bir çok acı durumu özetler gibi.Lise yılların da başlanan atarlı davranma ilk başta kavgalarda el kol hareketleriyle,yıllar geçtikçe büyüdükçe silah,kesici alet vb.. malzemelerle devam eder. Aileler oğlum&kızım okuyor zanneder ama bilmezler ki asıl amaç okumak değil GÖT GEZDİRMEK olduğunu.
Belki de ülkemiz bu yüzünden hala bu yüzyılda kalkınamıyorum.Bizim gibi rezil bir genç nüfusun, nefretle okuyan bu nefretini de dışarı da hatta dışarı bile değil artık rahatça okulun içinde gösteren bir nesiliz artık.
Ya peki apaçi dediğimiz bölüm, herkesin dışladığı, suçlu gibi görünen gençlerimiz ne olacak ? Neden onlar için bir şey yapılmıyor? Neden hep göz ardı ediliyor, neden eli ayağı tuttuğu halde bir halta yaramıyorlar ?
Bu kardeşimizin derdi ne? Böyle birşey yapınca sevgilisi ona ' nolur yapma ölürüm yolların da ' mı diyecek ? Hiç zannetmiyorum.. Özürlü kavramı artık geniş bir bakış açısı ele alınarak bakılmalı.Çünkü özürlülük sadece beden veya zeka olarak kısıtlanmamalıdır.Insanın yaşadığı herşey özürlülüğü itebilir.Özürlülüğü bu durum da kısıtmalardan doğan yada aşırı serbestlikten benliğini kaybetmesi diyebilirim üzülerek.
Ve en üzücü nokta askere gidene kadar bu insanlara bir müdahele yapılmaması.Genel bir bakış açısı ' Askere gitsin adam olur, geri döner ' ifadesidir. Yani bu ne demek çokta umrumda ne bok yerse yesin.Hani sizin gençlik anlayışınız ? Hani nerde Türklerin yardımseverliği ? Yardımseverlik sadece fakir fukaraya 1-2 lira verip vicdan rahatlaması değildir. Her ülke kendi vatandaşını iyi kötü ayırt etmeden kucak açıyorsa , biz de o kadar dışlıyoruz. En büyük hatamız burda. Eminim ki onlar da farkında ne kadar büyük bir boşluğun için de olduklarını. Ülkem bunlar yüzünden kalkınmıyor falan derseniz, ayna verebilirim her birinize asıl sorunun sizler(normal gibi görünen insanlar) olduğunu görmeniz için.


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder